و توبه كار از حقّ تعالى چهار چيز يابد . اوّل ويرا دوست دارد . دويم - گناهش را بيامرزد . سيّم - وسوسهء ابليس از وى بگرداند . چهارم - پس از مرگ از عذاب گور و دوزخش ايمن گرداند . 99 - الظّلم ظلمات يوم القيامة . ( 1 ) بيداد كردن تاريكى بود روز قيامت . هست بيداد ظلمت محشر * اين چنين گفت مقتداى بشر يعنى هر كه ظلم و بيداد كند روز قيامت در تاريكى بماند و راه از پيش و پس نداند و متحيّر و سرگشته شود ، و هيچ كس بفريادش نرسد ؛ قال اللَّه تعالى : و ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ « 1 » يعنى ظالمان را هيچ خويشاوند بفرياد نرسد و هيچ شفيعى شفاعتش نكند . 100 - كثرة الضّحك تميت القلب . ( 2 ) دل كند مرده خندهء بسيار * هست قول شفيع روز شمار بسيار خنديدن دل را بميراند و مراد بدين خنده قهقهه باشد زيرا كه مصطفى عليه السّلام تبسّم كردى چنان كه سفيدى دندان وى بدشوار « 2 » پيدا شدى ، و چون با كس سخن گفتى روى بجمله سوى آن كس كردى ، و از خندهء بقهقهه هشت چيز بحاصل آيد . اوّل - دانايان و خردمندان ويرا عيب كنند . دويم - نادان و جاهلان بر وى دلير شوند . سيّم - اگر نادان بود نادانى وى بيفزايد ، و اگر دانا بود دانشى او بكاهد ؛ كه در خبرست كه : هر كه يك دهان بخندد از علمش بكاهد . چهارم - گناه كرده فراموش كند .

--> ( 1 ) آخر آيهء 18 سورة المؤمن . ( 2 ) در نسخهء ديگر : « دشوار » .